عایق و انواع و خصوصیات آن

به طور کلی عایق به موادی اطلاق می گردد که جریان انرژی یا برخی مواد را در یک بخش کنترل و از نفوذ آن به بخشهای مطلوب جلوگیری و یا نفوذ آنرا به حداقل می رساند. از آنجایی که هدف اصلی عایقکاری، کاهش انتقال حرارت است، عایق ها باید خواص مطلوبی در کاهش نرخ انتقال حرارت به طرق هدایت، همرفت و تابش داشته باشند. عایق ها از نظر کاربری به پنج دسته عایقهای حرارتی و برودتی، عایقهای رطوبتی، عایقهای الکتریکی، عایقهای ضد حریق و صوتی تقسیم می شوند که در بحث بار حرارتی ساختمان آنچه بیشتر مد نظر قرار می گیرد عایقهای حرارتی و برودتی می باشد.
مهمترین خصوصیات قابل توجه و بارز عایق ها، خواص حرارتی و بویژه مقاومت حرارتی آنها می باشد. هر چه میزان R (مقاومت حرارتی) یک عایق بیشتر باشد، عایق بهتری محسوب می شود. علاوه بر این، مشخصات دیگری وجود دارد که به کار گرفتن یک عایق را مطلوب می سازد. مهمترین این فاکتورها پایداری، دانسیته، قیمت و آثار عایق بر سلامتی و محیط زیست انسان ها، همچنین میزان متصاعد شدن مواد سمی در شرایط مختلف از جمله در صورت بروز حریق می باشد. خصوصیت گرمایی، مکانیکی و شیمیایی عایق ها نیز فاکتور دیگری است که تاثیر بسزایی در میزان مطلوبیت عایق دارد.